Haber Merkezi

Türkiye'de 1990'lar da 90 milyon olan zeytin ağacı sayısı günümüz de(bence yanlış teşviklerle) 180 milyona çıkmış, dünyada ağaç sayısı bakımından 4.lük ten 2. liğe yükselmiştir.
Ülkemizde ortalama zeytin tarımı işletmelerinin büyüklüğü ortalama 50 dönümün altındadır.Yani tarım işletmelerinin büyük bir kısmı aile işletmeleridir.Zeytin sektöründen yaklaşık 350000 aile yani yaklaşık 2 milyon insanımız doğrudan geçinmektedir.350000 olan ailelerin yaklaşık %20 si kooperatiflerin çatısı altındadır.Türkiye de üretilen zeytinin yaklaşık %30'u sofralık % 70'i ise yağlık olarak değerlendiriliyor.
Ortalama tarım işletmelerinin küçüklüğünden dolayı özellikle hasat hala emek yoğun biçimde yapılmakta makineleşme çok sınırlıdır.
Son yıllarda tarımın genel olarak kazandırmamasından dolayı köylerimiz boşalmış genç nüfus kalmamış buda zeytin toplamaya gündeliğe gelen sayısını azaltmış ve dolayısıyla toplama yevmiyelerinde ciddi artışlara sebep olmuştur.Emeğiyle geçinen sabahın köründe köylerinden kalkıp balık istifi onlarca km. yol yapan emekçilerimize sözümüz olmamakla birlikte bizde kullanılan bir söz vardır" güneş çarığı sıkıyor, çarıkta ayağı sıkıyor".Bu söz çiftçimizin içinde bulunduğu durumu çok iyi özetlemektedir.
Son beş yıldan beri üreticilerimiz başta toplama masrafı olmak üzere tüm maliyet kalemleri %80 ile %125 arasında değişmiş olmasına rağmen ürünümüzün fiyatı çeşidine göre sabit kalmış ve hatta bazı cinslerde %30’a varan azalmalar olmuştur.
Acı bir örnek vermek gerekirse Akhisar bölgesinde ağırlıklı olarak yetiştirilen ve coğrafi işaret alına Uslu tipi zeytinin beş yıl evvel 1.30 olan fiyatı bu gün ortalama 0.70 e gerilemiştir.
Bir kg. zeytinin üreticiye maliyeti kabaca ortalama 1 TL iken fiyatının 0.70 TL olması kg.da 0.30 TL zarar edilmesine yol açmaktadır.Yani özetlemek gerekirse Türkiye’mizde tüm çiftçimizin benzer sıkıntıları zeytin üreticimizi de vurmuş giderek artan maliyetlerimize karşılık ürünlerimizdeki fiyat artışları zarar yazmaya başlamıştır.
Türkiye’de bu sene 400-450 bin ton sofralık zeytin üretilecektir.Bunun yaklaşık 110 bin tonu ihracata gidecektir. Bu rakamlardan da ülkemizdeki zeytin tüketimi yaklaşık 300 bin ton civarında olduğu ortaya çıkmaktadır.Yeni yetişen ağaçların verime gelmesiyle 5 sene sonra sofralık zeytin üretiminin 800 bin tona çıkacağı düşünülürse 5 sene sonra yaklaşık 500 bin ton zeytin ihraç etmemiz gerekecektir.Bir an önce çiftçimizin dünyadaki rakipleriyle rekabet edebilecek duruma getirilmesi gerekmektedir.
Maliyetlerimizin çok artması üreticimizi tarlasından soğutacak daha iyi ürün alması için yapması gereken masraflardan kaçınacaktır.Bu da özellikle sofralık zeytin üretimin de kaliteli mal ve rekoltede ciddi kayıplara sebebiyet verecektir.
YAPILMASI GEREKENLER...

*Toplama makinelerinin yaygınlaşması için hibe için ayrılan para miktarının arttırılması ve daha çok müstahsilin bundan faydalanmasının sağlanması.
*Zeytin yağına verilen pirimin arttırılması ve sofralık zeytine de (örn:0.30 tl) pirim verilmesi.Bu pirimin veriliş tarihinde zamanında olması gerekmektedir.Yaklaşık 450 bin ton sofralık zeytin üretildiği düşünülürse ve ton başına 300 TL pirim verilmesi halinde toplam dağıtılacak miktar 135 milyon tl olacaktır.Libya’daki muhaliflere bavul içinde “Türk usulü” 350 milyon tl verebilecek güçteki devletimiz 350 bin aileyi rahatlatacak 135 milyon TL’yi elbette ki verecektir.
*Sulamada çiftçimizin kullandığı elektrikteki vergilerin azaltılması,k/k bedeli gibi kalemlerin alınmaması yani fiyatının aşağıya çekilmesi.
*Kooperatifçiliğin veya birliklerin özendirilmesi ve yapılarının değiştirilmesi.Demokratik hale getirilmesi.
*Tarım kredi koop.lerinin daha kuvvetlendirilmesi ve özellikle gübrede piyasadaki spekülatif hareketleri engelleyebilecek potansiyele getirilmesi
Aklıma ilk etapta gelenler bunlar.Daha sonra üzerinde daha iyi çalışırız.İyi çalışmalar.

Paylaş Tweet










































Bu haber 2229 defa okundu.
<< Önceki || Sonraki >>